ALERTS και άλλα!

Πέμπτη 30 Νοεμβρίου 2017.
Ένα μικρό κείμενο για μία μεγάλη στιγμή.

Δευτέρα, 4 Ιουλίου 2011

"Οι Απελπισμένοι"

Και μέσα στους..... ''αγανακτισμένους'' του συντάγματος, να τοι και ''οι απελπισμένοι'', με άλλη έννοια όμως. O... απρόβλεπτος Νίκος Μουτσινάς, η γλυκιά Αθηνά Οικονομάκου -γνωστή και ως η πανούργα Ξένια από τη σειρά του MEGA ''H ZΩΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ'', η Χριστίνα Τσάφου, η Μαρία Ανδρούτσου , η Νίκη Παληκαράκη, η Ελένη Καρακάση, ο Τάσος Γιαννόπουλος, ο Μάνος Πίντζης και ο Γιώργος Βάλαρης σας περιμένουν στο θέατρο Αθηνά, (Δεριγνύ 10 & Πατησίων, Π. Άρεως, Αθήνα) για να σας παρουσιάσουν μια φρέσκια και νεανική παράσταση που θυμίζει λίγο...''Lost''. Εννέα “απελπισμένοι” Νεοέλληνες, αλλάζουν τη ζωή τους και ταξιδεύουν για την Αμερική. Για κακή τους ή.... καλή τους τύχη, το αεροπλάνο συντρίβεται σ ένα τροπικό νησί. Οι ήρωες ομως δεν το βάζουν κάτω. Τραγουδούν και διακωμωδούν την πίκρα τους, συνδυάζοντας την επιθεώρηση με την πρόζα, λένε τον πόνο τους, κλαίνε, γελάνε, σκέφτονται, αναθεωρούν, μετανιώνουν, αυτοψυχαναλύονται και τέλος, λυτρωμένοι και ελεύθεροι για μια στιγμή από τις κοινωνικές συμβάσεις, ζουν τη δική τους ουτοπία. Και παρότι «Απελπισμένοι», οι πρωταγωνιστές «επιβιώνουν στην ζούγκλα» με γέλιο, πολύ μουσική και χορό.!! Σκηνοθεσία: Γιώργος Βάλαρης
ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΩΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ :
Πέμπτη : 21:30
Παρασκευή : 21:30
Σάββατο : 19:00 (λαϊκή) και 21.30
Κυριακή : 21:30
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ :
Γενική Είσοδος : 20 €
(Σάββατο βραδινή): 25 €
Φοιτητικό : 18 €
Λαϊκή : 18 €
Τηλ.: 210 8237330 ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 100 λεπτά


Στιγμιότυπα Ιουνίου 2011: Από τους Αγανακτισμένους στο Μεσοπρόθεσμο και από εκεί... στον Αγ. Μηνά με το ΜΕΤΡΟ!


 Κυρίες, δεσποινίδες και κύριοι καλησπέρα και καλό μήνα. Τα ηλεκτρονικά Στιγμιότυπα κάνουν το επίσημό τους ντεμπούτο με το μηνιαίο τους μεγάλο άρθρο. Από που ν' αρχίσω; Όλος ο Ιούνιος ήταν γεμάτος γεγονότα, καταστάσεις, βόλτες, αποτελέσματα, βαθμούς, κι άλλα αποτελέσματα, κι άλλα μαθήματα(αυτή τη φορά καλοκαιρινά) και μέσα σ' όλα αυτά εγώ και τόσοι άλλοι να ευελπιστούν για ένα καλύτερο αύριο, ένα καλύτερο πολιτικό σκηνικό και μια καλύτερη ζωή...


 Μέσα σ' όλα αυτά όμως, καλό θα ήταν να γελούσαμε όμως λίγο με όλα αυτά γιατί χωρίς το γέλιο δεν υπάρχει και ζωή. Τον τομέα του γέλιου, όμως, δεν τον αναλαμβάνω εγώ, τον αναλαμβάνει η "Ελληνοφρένεια" του Θ. Καλαμούκη που όλο τον Ιούνιο μας έκανε και ξεφύγαμε λίγο από το Μεσοπρόθεσμο, τα ΜΑΤ, την καθυστέρηση του ΑΣΣΤΑΠ, το 826 που δεν έρχεται ποτέ, το ήσυχο(?) περπάτημα στο κέντρο κ.α.... Βέβαια πέρασαν δυσκολίες κι εκείνοι... η σαιζόν αυτή έμελλε να είναι και η τελευταία της εκπομπής στο Ρ/Σ ΣΚΑΙ 100,3 (τώρα τον λένε ΣΚΑΤΟ,3) λόγω των προβλημάτων της με τη "λαθραία" διοίκηση του σταθμού. Βέβαια, μετά τις 27/5(μέρα που για μένα έπεφτε η γη κάτω από τα πόδια μου...) η Ελληνοφρένεια μετακινήθηκε και πήγε στο REAL FM 97,8 του... Χατζηνίκου! Η γνώμη μου γι' αυτή τη μετακίνηση; Καιρός ήτανε! Μπορώ να πω πως την Ελληνοφρένεια τουλάχιστον εγώ(δεν ξέρω για τους άλλους) την ευχαριστιέμαι περισσότερο στο REAL. Γιατί; Γιατί ξαναβρήκα τη ραδιοφωνική Ελληνοφρένεια που γνώρισα και αγάπησα το Μάη του 2008, με τα ωραία τα ηχητικά εφέ και με τα τραγούδια που μου 'χαν λείψει όσο η εκπομπή ήταν στο ΣΚΑΙ. Το μήνυμά μου στα παιδιά της εκπομπής είναι ένα: ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΈΤΣΙ!!!!
 Πολλά είναι και τα χαρακτηριστικά γεγονότα που στιγμάτισαν και έκαναν τον Ιούνιο έναν πολύ σπουδαίο για τους ιστορικούς μήνα για την Ελλάδα. Το πρώτο, κατά χρονολογική σειρά γεγονός του Ιούνη είναι το κίνημα των Αγανακτισμένων πολιτών, που ξεκίνησε στα τέλη του περασμένου Μαΐου και εδώ και παραπάνω από ένα μήνα βρίσκεται στην πλατεία Συντάγματος, παρά τις αντιξοότητες που προκαλεί η κυβέρνηση, και αντιστέκεται στην άδικη αυτή οικονομική και φοροεισπρακτική συγκυρία που έφερε η κυβέρνηση μέσω της τρόικας της Ε.Ε. και του Δ.Ν.Τ.. Εκεί έρχονται κάθε μέρα στις 18:00   άνθρωποι απατημένοι, απογοητευμένοι, εκνευρισμένοι και πάνω απ' όλα χρεωμένοι με το αίσθημα του σκλαβωμένου Έλληνα το 1821 που ζητούσε ελευθερία και ανεξαρτησία. Κάθε πολίτης που κατεβαίνει στο Σύνταγμα(όπως και σε κάθε άλλη πλατεία της χώρας) αυτό ακριβώς το πράγμα ζητάει. Γιατί δεν θέλει να έχει κανέναν από πάνω του να του παριστάνει τον τοποτηρητή και να του βάζει μεσοπρόθεσμα "χαράτσια" να πληρώνει να πληρώνει να πληρώνει... Ακόμα κι εγώ πήγα και μάλιστα πολλές φορές στο Σύνταγμα και έμεινα έκθαμβος από την όλη οργάνωση που υπάρχει στην πλατεία και με τα συνθήματα που άκουσα(και φώναξα κι εγώ) στη Λεωφόρο Αμαλίας μπροστά στον Άγνωστο Στρατιώτη και από το γεγονός του ότι δεν υπήρξαν εντάσεις σε καμία ειρηνική συγκέντρωση των Αγανακτισμένων πολιτών ανάμεσα σ' αυτούς και τους αστυνομικούς.
 Από την άλλη πλευρά όμως, μέσα στη Βουλή, υπερψηφίστηκε στις 29.6 το μεσοπρόθεσμο χαράτσι στους Έλληνες πολίτες. Δεν πρόκειται να γράψω πολλά για το μεσοπρόθεσμο γιατί είμαι εναντίον του. Ένα πράγμα όμως θα πω: Εσείς, οι βουλευτές του ΧΑΣΟΚ(έτσι θα λέγεται πλέον από τα "Σ") δεν είχατε καθόλου τύψεις συνειδήσεως όταν ρίξατε την ταφόπλακα σ' αυτούς που σας ψήφισαν; Ευθύνη για τη χρεοκοπία τους; Όχι; Τότε ΑΕΙ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΌΛΟΙ ΣΑΣ!!!
 Κατά τη διάρκεια της υπερψήφισης του πακέτου, πάω στοίχημα πως πολλοί υποφέραμε από καταχρηστικές απεργίες που στοχεύουν εναντίον του κοσμάκη. Δύο από αυτές; Πρώτη, η απεργία της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ η οποία βύθισε στο απόλυτο σκότος και εν μέσω αφόρητης ζέστης χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις κάνοντάς τους να χάνουν πολλές ηλεκτρικές συσκευές και πολλά προϊόντα τα οποία χρήζουν ψυγείου. Δεύτερη, η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ απεργία της ΕΘΕΛ και του ΗΛΠΑΠ που έκαναν τους κατοίκους κυρίως του Κερατσινίου και της Δραπετσώνας να ταλαιπωρηθούν όσο ποτέ άλλοτε! Δε λέω, ιερό δικαίωμα η απεργία, αλλά να μη στρέφεται κατά των πολιτών και των συμφερόντων τους.
 Ο Ιούνιος, όμως, είχε κι άλλα θέματα που εκτυλίχθηκαν και συζητιούνται ακόμα. Το "Σκάνδαλο Στημένων Αγώνων" για παράδειγμα. Αν και για μένα λέγεται "Προσπάθεια από Παναθηναϊκά ΜΜΕ κάμψης της ερυθρόλευκης δυναστείας", γιατί όλοι(μα όλοι) έχουν στραφεί κατά του Μαρινάκη! Η δικιά μου θέση είναι και η θέση της διοίκησης του Θρύλου. Περισσότερα στο σχετικό άρθρο.
 Last, but not least γεγονός του μήνα είναι η στυγερή δολοφονία των μαθητών της τρίτης τάξης του Λυκείου στις Πανελλαδικές Εξετάσεις. Τα θέματα που κλήθηκαν να απαντήσουν οι μαθητές ήταν απαραδέκτως δύσκολα και δεν λύνονταν από κανέναν μαθητή, ακόμη κι αριστούχο... Να φανταστείτε ότι ούτε οι καθηγητές του φροντιστηρίου μου μπόρεσαν να τα λύσουν. Άλλοι είπαν ότι τέτοια θέματα δεν έπεσαν ούτε πριν από 10 χρόνια! Πραγματικά, η πράξη αυτή συνιστά στυγερή δολοφονία και προσπάθεια επαγγελματικού αποπροσανατολισμού των μαθητών.
 Τέλος τα γεγονότα του Ιούνη. Τώρα ακολουθούν θέματα από διάφορους χώρους της καθημερινότητας, είτε της δικής μου, είτε της δικής σας. Πρώτο, ένα θέμα που έχει κλείσει για μένα τουλάχιστον, είναι αυτό του 1ου Λυκείου Κερατσινίου. Οφείλω να πω πως σ' αυτό το σχολείο πέρασα σε γενικές γραμμές κάπως μέτρια. Άποψη που την εξηγώ ευθύς αμέσως: Όσο βρέθηκα εκεί δέχθηκα πάρα πολλές απειλές και πάρα πολλά αρνητικά σχόλια και πάρα πολλές κοροϊδίες από διάφορα άτομα(βλέπε  άτομα από το 15μελές και από την Α' Λυκείου φέτος...), αλλά αντιστάθμισμα σε όλο αυτό το εχθρικό σκηνικό που ήταν στημένο ήταν όλοι οι φίλοι μου και οι καθηγητές του σχολείου. Μεταξύ αυτών ο κος Κουφόπουλος που μου έμαθε απίστευτα Μαθηματικά, μ' έκανε να γράψω 19 στη Γεωμετρία, και ένας κοντινός του συγγενής μ' ενέπνευσε ώστε να βρω τον τίτλο της στήλης που έγιναν στη συνέχεια blog, οι Ιγνατιάδης, Παππάς, Βαρθαλίτου, Περδίκη, Κοφινάς, Σαραντίδης, Καντούνης, Κουβέλης, και η τέως Λυκειάρχης κα Κ.Μαρτή. Πολλές είναι οι εικόνες και οι αναμνήσεις που μου έχουν απομείνει αλλά λίγα είναι τα πρόσωπα...
 Άλλο! Θα έχετε προσέξει τους τελευταίους μήνες ότι η Αθήνα έχει κοπεί σε Βόρεια και Νότια λόγω των έργων που γίνονται στο σύνολο του δικτύου του ΑΣΣΤΑΠ(Αργός Σιδηρόδρομος Συνεχούς Ταλαιπωρίας Αθηναίων-Πειραιωτών). Πιο συγκεκριμένα, το δίκτυο έχει σπάσει στα 2(Πειραιάς-Ομόνοια και Ομόνοια-Κηφισιά) λόγω των αρχαίων στο Μοναστηράκι. Στο νότιο τμήμα παρατηρούνται μεγάλες καθυστερήσεις στους συρμούς, οι οποίοι "ανεβαίνουν" με χαμηλές ταχύτητες, και "κατεβαίνουν " με υψηλές, προκαλώντας προβλήματα στο επιβατικό κοινό. Γιατί δεν τον κλείνετε μέχρι να τελειώσουν τα έργα; Υπενθυμίζω ότι ο ΑΣΣΤΑΠ μπορεί να αντικατασταθεί με το λεωφορείο το 500 που λειτουργεί βέβαια μόνο τη νύχτα. Για σκεφτείτε το λίγο... καλύτερα θα μας έρθει!
 Βλέπω και με μεγάλη μου χαρά ότι ο δήμος στον οποίο και μένω, ο δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας  υλοποιεί το έργο που υποσχέθηκε στους πολίτες του. Αυτό είναι και η προέκταση του μετρό προς την πόλη μας. Βέβαια, άγνωστη είναι η διαδρομή του καταμεσής της πόλης. Η καλύτερη διαδρομή για το Κερατσίνι και τη Δραπετσώνα είναι αυτή που παρουσιάζουμε παρακάτω:
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε λεπτομέρειες.
 Όπως βλέπετε, αν γίνει κάτι τέτοιο, θα εξυπηρετείται όλος ο δήμος, ακόμα και η γειτονιά του δημάρχου μας, θα δοθεί ζωή στην περιοχή και θα υπάρχουν προοπτικές μελλοντικής επέκτασης της γραμμής, ακόμα και προς το Πέραμα! Απ' ότι φαίνεται αυτό το μετρό, αν κι ελαφρύ είναι αυτό που πραγματικά χρειάζεται ο δήμος Κερατσινίου-Δραπετσώνας(αν και... πολύ καλό για να'ναι αληθινό!).
 Πάμε Καλαμπάκα; Ελπίζω αυτή η πρόταση να λέγεται μεταξύ πολλών τουριστών που σκοπεύουν να ταξιδέψουν στις καλοκαιρινές τους διακοπές. Φέτος, η πόλη έχει πολλές εκδηλώσεις και στο πλαίσιο των "Μετεώρων Τέχνης" με κυριότερο, το θεατρικό έργο της σχολής του Καρόλου Κουν την 1η Σεπτεμβρίου και το παγκόσμιο πρωτάθλημα ENDURO που διεξήχθη(κι ελπίζουμε και του χρόνου) στα Μετέωρα. Πάντως, με τόσες εκδηλώσεις(και με το 8th Rocking Under The Rocks Festival που διεξάγεται κάθε χρόνο), ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ (από 20 Ιουλίου)!
 Είναι περίπου 21:30. Πολύ αποκαμωμένος από το πολύ γράψιμο και το σχεδιασμό της γραμμής και με τη σύνταξη των απόψεων αυτών έχω γίνει(λογικό είναι μετά από 3,5 ώρες γραψίματος) και παρ' όλες τις επισημάνσεις που έχω κάνει, παρ'όλα τα σχόλια, παρ'όλες τις διαμαρτυρίες, παρ'όλα τα στραβά κι ανάποδα που βλέπω και παρ' όλες τις προοπτικές που παρουσιάζονται, βλέπω μια Ελλάδα να χρεοκοπεί, να καταρρέει, να κατακερματίζεται. Και νιώθω πολύ χάλια γι' αυτό που συμβαίνει... Έτσι όπως συμβαίνει είναι σαν να θέλω να μπω μέσα στη Βουλή και να τα πω χύμα και τσουβαλάτα με τον Πετσάλνικο! Να τον κάνω να μου πει όλη την αλήθεια για όλα, για να του επιρρίψω ευθύνες για την όλη κατάσταση. Αλλά, από την άλλη, θα μου πει πράγματα που απορρέουν από την κομματική του γραμμή και θα κάνω πως θα τα πιστέψω... Αλλά αυτό που πιστεύω είναι ότι δεν υπάρχει γυρισμός... Η Καλαμπάκα με περιμένει...

Υ.Γ.: Καλωσορίζω στο ιστολόγιο  τη συνάδελφο Ε.Β , που θα πετάγεται όποτε μπορεί με άρθρα από το ν κόσμο της τέχνης...
Υ.Γ.2: Αύριο το αφιέρωμα στην Ελληνοφρένεια παίδες!
Υ.Γ.3: Γιώργο, 15 και σήμερα!

Κυριακή, 3 Ιουλίου 2011

Οι "Πρωταγωνιστές" έγιναν βιβλίο!


Με μεγάλη χαρά παρουσιάζω στο blog αυτό το ΠΡΩΤΟ άρθρο που έχει να κάνει σχέση με έργα μεγάλων ανθρώπων σε σχέση με την καθημερινότητα... Το βιβλίο του Σ. Θεοδωράκη είναι ένα από αυτά και παρακάτω βλέπουμε την εντύπωση που τυπώθηκε σε μία καλή φίλη σχετικά μ' αυτό...


ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ... ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Κάνοντας την καθιερωμένη Σαββατιάτικη βόλτα μου ανάμεσα στα εκατοντάδες βιβλία (γνωστού)βιβλιοπωλείου... το μάτι μου έπεσε σ ένα μεγάλο σε μέγεθος βιβλίο με τίτλο: ''ΣΤΑΥΡΟΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ - Οι άνθρωποί μου'' .
Χωρίς δεύτερη σκέψη πήγα στο ταμείο να πληρώσω και αμέσως σπίτι, με ανυπομονησία να το διαβάσω....  
Ενα βιβλίο ανατρεπτικό όπως μόνο ξέρει να παρουσιάζει ο Σταύρος Θεοδωράκης στις εκπομπές και τα γραπτά του. 
Ένα βιβλίο που φιλοξενεί 64 ιστορίες ανθρώπων, όπως τις κατέγραψε μέσα από την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» του Mega αλλά και την στήλη «Οι άλλοι πρωταγωνιστές» στην εφημερίδα Τα Νέα. Στις 310 σελίδες αυτού του βιβλίου, φιλοξενεί ανθρώπους γνωστούς αλλά και άγνωστους, της διπλανής πόρτας αλλά και απόμακρους. Σε αυτό το βιβλίο υπάρχει ο πρώην καγκελάριος της Γερμανίας Γκέρχαρντ Σρέντερ, υπάρχει όμως και η η μητέρα του Άλεξ του παιδιού που ακόμα αγνοείται στην Βέροια. Ο ''άρχοντας των αστέγων'' όπως το αποκαλεί ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο Σπίθας ,που δεν τολμά να μιλήσει με χιούμορ για τη φτώχεια του... Υπάρχει και η Κωνσταντίνα Κούνεβα, η οποία αποτέλεσε και το κεντρικό πρόσωπο της βιβλιοπαρουσίασης(13/1/2011) και άλλοι πολλοί.... 
Αυτό που με άγγιξε όμως πραγματικά ,ήταν ο λόγος του ίδιου στου Σταύρου Θεοδωράκη... τόσο ανέμελος... τόσο απλός μα και τόσο αληθινός.... σαν να γνώριζε χρόνια αυτούς τους ανθρώπους...Καμία προσποίηση... καμία δήθεν συμπόνια.... απλά οι "άνθρωποί του''.
Όταν τελείωσα το βιβλίο είχα πραγματικά μαγευτεί λέγοντας στον εαυτό μου: ''ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ!!!!!''