Λίγα λόγια και εικόνες για χτες, στο Ραδιομέγαρο...

Δύο χρόνια μετά το μαύρο, μία από τις χειρότερες μέρες στη ζωή όλων μας, η ΕΡΤ επανήλθε σε όλους τους δέκτες μας, τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς. Το δε απόγευμα της 11ης Ιουνίου 2015, διοργανώθηκε μια μεγάλη γιορτή στην αυλή του Ραδιομεγάρου της Αγίας Παρασκευής, με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών που μάγεψαν τον κόσμο με τις μουσικές και τις φωνές τους. Και ήταν γιορτή και όχι μνημόσυνο, όπως γράφουν μερικοί.

Αυτό το μαρτυρούν οι φάτσες όσων είχαν βρεθεί σ' αυτή την εκδήλωση, οι οποίες ήταν όλες χαρούμενες, αν εξαιρέσεις βέβαια την ώρα που οι συγκεντρωμένοι για το συλλαλητήριο, έκαναν πορεία προς την είσοδο της ΕΡΤ, την ώρα που τα ανασυσταθέντα Μουσικά Σύνολα, έδιναν το πρώτο τους ρεσιτάλ στη σκηνή.

Έτσι ξεκίνησε η βραδιά, λίγο μετά τις οκτώ. Τα Μουσικά Σύνολα, ξεκίνησαν με τον εθνικό ύμνο(μία από τις ωραιότερες εκτελέσεις του που έχω ακούσει) και συνέχισαν με διάφορες μελωδίες τις κλασικής μουσικής, ενώ έκλεισαν με το τελευταίο μέρος του "Άξιον Εστί".

Στις εννέα ακριβώς, "έπαιξε" στη γιγαντοοθόνη που είχε στηθεί η έναρξη του πρώτου κεντρικού δελτίου της επανασυσταθείσας ΕΡΤ. Ο παρουσιαστής του δελτίου, ο Πάνος Χαρίτος καταχειροκροτήθηκε από τον κόσμο με το που εμφανίστηκε στην οθόνη. Και κατά την ταπεινή μου άποψη η επιλογή του, παρά το χθεσινό τρακ, ήταν απολύτως εύστοχη.

Έπειτα, η μουσική βραδιά συνεχίστηκε με τους σοπράνο(ελπίζω να μην κάνω λάθος) της Λυρικής, τους πολύ καλούς Encardia, o Νίκος Ζιώγαλας που μας υπενθύμισε πως απλά "πέρασε η μπόρα" και ο Απόστολος Ρίζος.

Τα τελευταία κομμάτια της συναυλίας για μένα ήταν ο Θάνος Μικρούτσικος με τον Κώστα Θωμαΐδη και την Αφροδίτη Μάνου. Η ποιότητα της μουσικής τους και της φωνής τους ήταν αδιαμφισβήτητη και ήταν αυτή που με κρατούσε στο Ραδιομέγαρο παρά το προχωρημένο της ώρας(η διαδρομή από Αγία Παρασκευή μέχρι τη Δραπετσώνα είναι κάπως μεγάλη). Μετά την υποχρεωτική, λόγω ΜΜΜ αποχώρησή μου, αποδείχθηκε ότι το καλύτερο το έχασα. Γιατί ο πρόεδρος της ΕΡΤ, ο Διονύσης Τσακνής ανέβηκε στη σκηνή και τραγούδησε καταχειροκροτούμενος, ενώ αργότερα ανέβηκε και ο πρωθυπουργός στη σκηνή και είπε δυο λόγια κι αυτός.

Η διαδρομή μου προς το σπίτι ήταν και αυτή στολισμένη με ωραίες μουσικές. Πριν μπω στο μετρό άκουσα λίγο τον Κώστα Λειβαδά, ενώ από το Μοναστηράκι και μετά άκουσα και την Ελένη Τσαλιγοπούλου και την ορχήστρα του Χρήστου Λεοντή.

Γυρνώντας στο σπίτι ένιωσα τη μεγαλύτερη ζεστασιά που έχω νιώσει ποτέ μου. Ήταν η ζεστασιά μιας από της καλύτερες ημέρες της ζωής μου. Ελπίζω και μακάρι η ΕΡΤ να είναι εκτός απ' όλα τ' άλλα και αυτές οι βραδιές. Και μην ανησυχείτε, εδώ θα 'μαι και για τ' άλλα...

Luben, ΔΑΠίτης, ή κάτι άλλο; (Μέρος 3ο)

Η θέση εμού, του ανένταχτου φοιτητή, στη διαδικτυακή κοκορομαχία που έλαβε χώρα τον περασμένο μήνα.

Και οι τελευταίες επισημάνσεις.

Τέσσερα Χρόνια Στιγμιότυπα!

Καλημέρα και Χρόνια Πολλά!

Σήμερα, 9 Ιουνίου 2015, τα "Στιγμιότυπα" κλείνουν ακριβώς 4 χρόνια ζωής!

Το blog άνοιξε για πρώτη φορά στις 9 Ιουνίου του 2011, λίγες μέρες μετά την ανακοίνωσή μου να αλλάξω σχολείο, από το 1ο Λύκειο Κερατσινίου στο 2ο Λύκειο Δραπετσώνας, όπου και τελείωσα.

Τα "Στιγμιότυπα" αρχικά ήταν ειδική στήλη στην εφημερίδα του 1ου Λυκείου Κερατσινίου, την "Ονειροζούμ". Μία όαση, ειλικρινά, σε αυτό το σχολείο(είχε κι άλλες, δεν ήταν τελείως "κόλαση"!).

Η στήλη αυτή να υπογραμμίσω, προκαλούσε αντιδράσεις, παρόμοιες με αυτές που προκαλούν τα σημερινά μου άρθρα. Φεύγοντας, λοιπόν από το σχολείο αυτό, έφευγα και από την εφημερίδα. Θα σιγούσαν όμως τα "Στιγμιότυπα"; Εννοείται πως όχι! Ένα απόγευμα λοιπόν του Ιούνη(το 9ο συγκεκριμένα) κάθισα στον υπολογιστή μου, σχεδίασα και έφερα τα "Σ" από το χαρτί στο Internet!

Αυτό συνεχίστηκε εντατικά το 2011, πήγε για μία παύση, λόγω των Πανελλαδικών, το 2012, η οποία όμως συνεχίστηκε και το 2013 αλλά και το 2014 λόγω άλλων υποχρεώσεων. Αλλά τα "Σ" ήταν εκεί. Υπήρχαν. Όποιος ήθελε να τα διαβάσει τα διάβαζε. Και φαίνεται αυτό στις προβολές που είχε το blog αυτά τα χρόνια. Τον Απρίλιο όμως του 2015, τα πράγματα άλλαξαν. Η πιο χρυσή γνωριμία που είχα στο 1ο Λύκειο Κερατσινίου με παρότρυνε να κάνω αυτή τη νέα αρχή στα "Σ". Και τη 17η Μαΐου δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα, με τα αρθράκια που διαβάζετε και σας ευχαριστώ γι' αυτό!

09/06/2011 - 09/06/2015
Χρόνια Πολλά Στιγμιότυπα!
Πάντα τέτοια!

Σημείωση: Αν θέλετε, μπορείτε να διαβάσετε τα πρώτα άρθρα του blog, πηγαίνοντας στην αρχειοθήκη του ιστολογίου!

Καλημέρα σας!

Η Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση, η ΕΡΤ, είναι ξανά στις οθόνες και τα ραδιόφωνά μας!

Χρειάστηκε να περάσουν 2 χρόνια, μία απόφαση του ΣτΕ που δεν εφαρμόστηκε ποτέ, έναν ραδιοτηλεοπτικό φορέα που ήρθε για να μη μείνει, μία αλλαγή κυβέρνησης κι ένα ξενύχτι μπροστά από την οθόνη μέχρι την ώρα που ανακοινώθηκε η μεγάλη επιστροφή...

Ποτέ ούτως ή άλλως δεν έκλεισε... το λέει και το πανό...

Τι και πόσες σημειώσεις μαζεύτηκαν στο εαρινό εξάμηνο. Και κάποιες διευκρινίσεις...

FIN! KONIEC! END OF STORY! ENDE!

Οι θεωρίες και τα εργαστήρια έφτασαν για άλλη μια φορά στο τέλος τους σ' αυτό το εξάμηνο. So, να μια λίστα από τις σημειώσεις που γράφτηκαν ή δόθηκαν από τις Αρχές Μαρτίου μέχρι σήμερα στα μαθήματα που παρακολούθησα.

Τα ταξίδια του Φουνταριστοκαπέλου! - Μάιος 2015

Νέα ενότητα κυρίες και κύριοι στα "Στιγμιότυπα"!
Αναλαμβάνοντας την αποστολή να φωτογραφίσω το Φουνταριστοκαπέλο σε διάφορες τοποθεσίες,
θα ανεβάζω φωτογραφίες του στο blog, για να αναδεικνύω και το καπέλο και τις τοποθεσίες!
Απολαύστε!

Αίθουσα Δ209, ΑΕΙ Πειραιά ΤΤ. Το Φουνταριστοκαπέλο μέσα στα απαραίτητα αξεσουάρ του φοιτητή!

Το Φουνταριστοκαπέλο έτοιμο για εκδρομή!

Στο Ferry Boat για Σαλαμίνα!

Το Φουνταριστοκαπέλο κάθεται... στα Παλούκια!

Ιστορικό γεγονός! Το πρώτο Φουνταριστοκαπέλο που κάνει την εμφάνισή του στο Μπατσί Σαλαμίνας!

Με θέα τη θάλασσα...

Το Φουνταριστοκαπέλο και ο κόλπος της Ελευσίνας!

Μπατσί πάλι!

Φουνταριστοκαπέλο στο λιμάνι του Πειραιά!

Και στην Αμφιάλη!

Και στο πάρκο Πρεσσόφ, στην Αμφιάλη! Έτοιμο για μπάσκετ!

Ελπίζω να πάω καλά για αρχή!

Μάιος 2015: Οι διαπραγματεύσεις, οι Κασσάνδρες, η Ζωή, ο Αντώνης κι ο Θρύλος!

31η του αυτού μηνός, Ιούνιος εν όψει, αργία μετά της πρώτης μέρας αυτού και μ' όλα αυτά η ευκαιρία να συνοψίσουμε τα πιο σημαντικά από όλα όσα συνέβησαν αυτό το μήνα, ο οποίος ήταν ειλικρινώς... μακρύς!

Luben, ΔΑΠίτης, ή κάτι άλλο; (Μέρος 2ο)

Μέρος 2^ο: Τα παραταξιακά φαινόμενα που προβληματίζουν στις σχολές και πως όλα αυτά μπορούν να αλλάξουν

Νταμπλούχος Ελλάδας ο Θρύλος!

Το ήθελε περισσότερο. Το προσπάθησε περισσότερο. Το κατάφερε!
Ο Ολυμπιακός κέρδισε την Skoda Ξάνθη με σκορ 3-1 στο Ο.Α.Κ.Α., κατέκτησε το Κύπελλο Ελλάδας και ανακηρύχθηκε Νταμπλούχος Ελλάδας για τη σεζόν 2014-2015!
Τα γκολ οι Χάρα(45+1'), Ντομίνγκεζ (63') και ο Κώστας Φορτούνης(80')
Για την Ξάνθη μείωσε ο Καπετάνος(87').
Μεγάλα τα πανηγύρια των παικτών του Ολυμπιακού και του τεχνικού επιτελείου στον αγωνιστικό χώρο με τη λήξη του αγώνα, ενώ την ίδια ώρα οι φίλαθλοι πανηγύριζαν την κατάκτηση του νταμπλ, που ήταν εξάλλου και ο αντικειμενικός στόχος για την ομάδα του Πειραιά για τη σεζόν που μόλις πέρασε.
Με την άρση της κούπας στον ουρανό της Καλογρέζας, χιλιάδες πυροτεχνήματα εκτοξεύθηκαν εκεί, αλλά και στον Πειραϊκό ουρανό!

Συγχαρητήρια Θρύλε!
Και του χρόνου!

Το είχα από μικρός! (με τα αρθράκια)

Το εξώφυλλο της εφημερίδας του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου, για το 2005. Γεμάτο μνήμες...

Ετοιμάζοντας ένα προ-θερινό ξεσκαρτάρισμα των πραγμάτων που φυλάμε χρόνια στο σπίτι, ανακαλύψαμε (οικογενειακώς) παλιά τεύχη της εφημερίδας του 9ου Δημοτικού Σχολείου Κερατσινίου, "Ένα μπουκέτο λουλούδια". Μνήμες από τα παλιά τα χρόνια που ήμουνα μαθητής σε αυτό το σχολείο φυσικά και ξεδιπλώθηκαν, θυμίζοντάς μου τι είχα περάσει εκεί μέσα από το Σεπτέμβριο του 2000 μέχρι τον Ιούνιο του 2006, που πήρα το δρόμο μου για το σχολικό συγκρότημα δίπλα στο "Πρέσσοφ". Εννοείται πως οι μνήμες ήταν όλες χαρούμενες! Αρκετές από αυτές, είναι αποτυπωμένες σε αυτά τα φύλλα, με την πιο... απολαυστική, αυτή που ο 8χρονος τότε Bill Blue, έκανε τον κουρέα φορώντας την εμφάνιση του Ολυμπιακού(του Αλεξανδρή ήταν η φανέλα αν θυμάμαι καλά)!

Σε ένα άλλο τεύχος, όμως, το δεύτερο της σχολικής χρονιάς 2004-2005, βρήκα και ένα αρθράκι που είχα γράψει εγώ για την εφημερίδα, σχετικό με την επίσκεψη που είχαμε κάνει τότε στο Βυζαντινό Μουσείο. Πέμπτη Δημοτικού τότε, Βυζαντινή Ιστορία μας μαθαίνανε(ή κάτι από αυτή), εκεί μας πήγανε. Μετά από αυτή την επίσκεψη, (μάλλον) μας βάλανε να γράψουμε "Σκέφτομαι και γράφω" για το πώς περάσαμε στο Μουσείο. Η κυρία Κατερίνα(αυτή πρέπει να είχα τότε) εντυπωσιάστηκε και την έστειλε στην συντακτική ομάδα της εφημερίδας...

Δέκα χρόνια μετά, ανακάλυψα το χαμένο αυτό αρθράκι και σας το διαβάζω. Απολαύστε τον 11χρονο Βασιλάκη!

"Ένα από τα ωραιότερα βυζαντινά μουσεία επισκεφθήκαμε πριν λίγες μέρες τα παιδιά της Ε' τάξης εδώ στην Αθήνα. Μέσα σε αυτό είδαμε πολλά αξιόλογα πράγματα και μάθαμε τον πολιτισμό των ανθρώπων που έζησαν πολύ πριν από εμάς.
Το μουσείο από την εξωτερική μεριά φαινόταν παλιό, όμως όταν μπήκαμε, μείναμε όλοι κατάπληκτοι από τη φωτεινότητα του χώρου, την καθαριότητά του και τη μέγιστη συντήρηση των αρχαίων εκθεμάτων.
Το ισόγειο του μουσείου είναι μια μεγάλη αίθουσα με πολλά εκθέματα της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Σ' αυτό το κομμάτι του χώρου είδαμε πολλά ειδώλια μέσα στις βιτρίνες που ήταν δίπλα ήταν και τοποθετημένα πολύ μικρά αντικείμενα. Σκεύη που εξιστορούσαν την καθημερινή ζωή των τότε ανθρώπων ήταν κάτι που με μάγεψε.
Από το ισόγειο ως το υπόγειο μεσολαβούσε μια μικρή σκάλα που που και εκεί ήταν ένας μεγάλος χώρος εξίσου ενδιαφέρον για εξερεύνηση και μάθηση.
Ο βυζαντινός πλούτος απλωνόταν μπροστά στα μάτια μας βλέποντας για αρχή τις παραδόσεις του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού Εδώ είδα πιο πλούσιες στολισμένες τις βιτρίνες.
Αγγεία, χειρόγραφα, κοσμήματα του 7ου και 8ου αιώνα, δουλεμένα με πολλή φροντίδα και τέχνη. Τοιχογραφίες πολύ κομψές με παραστάσεις αγίων κοσμούσαν παντού(το χώρο;). Ένα μεγαλείο μιας λαμπρής για την Ιστορία εποχής.
Αυτό είναι το Βυζαντινό Μουσείο της (οδού) Βασ. Σοφίας στην Αθήνα. Γεμάτο θησαυρούς από το παρελθόν που με μεγάλη χαρά και ενδιαφέρον το επισκεφτήκαμε για να δούμε πως το πέρασμα του χρόνου άφησε αναλλοίωτα αυτά τα αξιόλογα έργα. Αυτή η επίσκεψη θα μου μείνει αξέχαστη.

Βασίλης Ν. Μπλέτσας Ε1"

Καλό ε;;;;